ชบาบ้านนา ชุมชนฅนกวี

ท้องทุ่งแห่งการแบ่งปัน

ข่าว:


โคราช - ราชรี (อ่าน 1726 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ฅนครบุรี

มากกว่า ออฟไลน์
  • *
  • Hero Member
  • กระทู้: 594
  • เพศ: ชาย
  • ฉันยังอยู่
    • www.chababaanna.com
โคราช - ราชรี
สิงหาคม 11, 2011, 05:27:54 PM



"ลูกเอย....ตอนนี้งานที่บ้านเราก็ไม่ค่อยมีแล้วแหละ ลูกจะไปอยู่กับอาที่ราชบุรีก็ได้นะ ไปเลี้ยงหมูวันละ 50 บาท
อยุ่บ้านเรา ค่าแรงวันละ 25 บาทเอง เดี๋ยวแม่จะเขียนจดหมายไปบอกอา ให้เขาไปคุยที่ฟาร์มไว้ให้ "

...เสียงผู้เป็นแม่ เอ่ยปากบอกกับลูกชายสุดที่รัก ด้วยน้ำเสียงอ่อยๆ
ด้วยค่าแรงงานที่ต่ำ แ้ละหมดหน้างานแล้ว  จำต้องหาทางออก และแบ่งเบาภาระครอบครัว
ลูกชายคนโต จำต้องออกจากบ้าน เพื่อทางเลือกใหม่ของครอบครัว...

...การเดินทางออกจาก หมู่บ้านนั้น จำต้องเป็นเวลา เพราะว่าถ้าผิดเวลาแล้วนั้น คุณจะพลาด ไปอีก 2 ชั่วโมง
เพราะรถโดยสาร ทีวิ่งผ่านหมู่บ้าน มีอยุ่ 2คัน 2 เที่ยวเท่านั้น.

...เป้ ที่นอกจากจะใส่เสื้อผ้าแล้ว ยังใส่ความหวังเข้าไปด้วย มันถูกสะพายไว้ข้างหลังอย่างมุ่งมั่น
" ไปถึงแล้ว  เขียนจดหมายมาบอกแม่ด้วยนะลูก"   คำพุดสุดท้ายก่อนรถออกจากตรงนั้น
สายตา ที่มองไปข้างหน้าอย่างใจจดใจจ่อ  ความคาดหวังมันผุดขึ้นในสมองไปต่างๆนาๆ
ในใจลึกๆแล้วนั้น ก็อยากหันกลับไปมองดูแม่ ที่ยืนส่ง ณ.ตรงนั้น

...การเดินทางโดยลำพังของเด็กบ้านนอกคนหนึ่ง ที่จะต้องไปอีกที่หนึ่งที่เคยอยู่ในความทรงจำตอนเด็กๆเท่านั้น
หลังจากห่างมา 10 กว่าปี บัดนี้เราต้องกลับไปที่เดิมอีกแล้ว เพียงแค่ต่างวาระกันเท่านั้นเอง

...จากตัวอำเภอ มายัง บขส จังหวัดด่อด้วย "หมอชิด"
"ถึงหมอชิดแล้วให้ต่อรถไป สายใต้ นะลูก"   แม่บอกไว้ยังงั้น
หมอชิต ที่คะคั่งไปด้วยผู้คน จากทั่วสารทิศ  ทุกคนมีเป้แห่งความหวังติดอยู่ที่หลังกันเกือบทุกคน
ไม่รู้ว่า ประตูแห่งความหวัง จะเปิดรับใครคนนั้นตามที่หวังไว้หรือเปล่่า


...จาก สายเหนือ  มุ่งสู่สายใต้ ตามที่แม่บอกไว้  แต่ ณ.เวลานั้นเที่ยงคืน การเดินทางย่อมลำบากแน่นอน
ให้ตายเถอะ ต้องไปให้ถึง ให้ได้  "พี่ครับผมจะไป ปากท่อ ครับรถราชรีผ่านไหมครับ"
ไม่มี.....จำต้องนั่งรถ เพชรบุรี ถึงจะผ่านตรงนั้น
ผิดแผน  เพราะว่าแม่บอกให้นั้งรถ ราชบุรี นี่นา
แต่คนรถเขาบอกว่า ผ่านแน่นอน   อืมมม จะเชื่อแม่ หรือจะเชื่อตัวเองหละ .....

...รถวิ่งไปเพชรบุรี จะออกจากท่าประมาณตี 3 ให้ตายซิ! นี่มันเพิ่งจะตีหนึ่งเอง
ในสมองมีเพียง หมู และ หมู และก็ หมู  "เราจะไปเลี้ยงมันยังไงหว่า เขาทำแบบไหนน๊าาา " 

...สายตาทีมองออกไปนอกหน้าต่างรถบัสสาย บขส สายใต้ - เพชรบุรี   ผ่านความมืดลางๆ
พรางให้คิดถึง ชีวิตในถิ่นใหม่ ที่อยุ่ใหม่  ความเปลี่ยนแปลงใหม่  จากที่เคยอยู่ในแต่อ้อมอกแม่
บัดนี้ ไม่เหมือนก่อนแล้ว  การพูด การวางตัว ต้องเปลี่ยนใหม่เกือบหมด

...สายตาที่วางเฉย แต่แฝงไปด้วยความหวาดระแวง หวาดระแวงว่า จะเลยที่ลงหรือเปล่า
เขาจะจอดให้เราตามที่บอกหรือเปล่า   "แยกปากท่อนะครับผม พี่ชาย" 
ความมืด กับความไม่คุ้นเคย ปนเปอยู่บนที่นั้งเบาะนิ่ม
"พี่ชายครับ ถึงแล้วบอกผมด้วยนะครับ"  เด็กรถ รู้ได้เลยว่าเริ่มรำคาญแล้ว เพราะถามมาแล้ว สองครั้ง
ใสเ้ส้นทางเดียวกัน.

..."แยกปากท่อ เตรียมตัวเลยนะคราาบบ " เสียงเด็กรถตะโกนแจ้ง  ทั้งที่บนรถที่นั้งมานั้น มันมีอยู่แค่ 3 คนเอง
ประชดเราเปล่าวะ  ไม่เป็นไร ถึงแล้วนี่ หัวใจเต้นแรงกว่าเดิม ก่อนหน้านี้มันก็เต้นไม่เป็นจังหวะอยู่แล้วนี่นา 555

...การก้าวลงบันไดรถ เหมือนกับการก้าวขึ้นสู่ความหวังใหม่เลยนะ
ทางซ้ายมือ เป็นทางเข้า อ.ปากท่อ ทางขวามือคือทางที่จะไปบ้านย่า ตรงไป เพชรบุรี (จะไปทำไมละ)
การเดินทาง ไกล้จะสิ้นสุดแล้วนะ 

...ตี 5 ตรงเป๊ะ ยังไม่มีใครตื่นหรอก ขืนไปตอนนี้คงไปรบกวนเวลานอน ปู่ ย่า อา แน่ๆ นั่งรอก่อน
ถนนเส้นนี้ ยังเหมือนเดิม เปลี่ยนไปก็แค่บรรยากาศรอบข้างเท่านั้นเอง

..."สวัสดีครับ ผมจะเหมารถเข้า้งในครับ"  ขอถอนหายใจเฮือกใหญ่ๆซักทีเถอะ
ใช้การเดินทางด้วยรถ มอร์ไซค์เพียง 20 นาที ก็ถึงแล้ว
ปู่ ย่า อา  เขาไม่รู้หรอกว่าเราจะมาถึงเมื่อไหร วันไหน เพราะจดหมายของแม่ ไม่ได้บอกไว้ว่ามาวันไหน


...และแล้ว การเดินทางช่วงหนึ่งของชีวิตก็หยุดพังลงชั่วคราว 
ทุกคน ยืนงง เมื่อเห็นหน้าเรา เพราะจำไม่ได้ว่าเป็นเรา "ใครหว่า มายืนหน้าบ้าน" 
ทุกคน ยัง งง กับการมาของเรา และแล้วทุกคนก็ได้ถึงบางอ้อทั้งที่ไม่ต้องเดินทางไป
เมื่อผมเอ่ยแนะนำตัว  แล้วผมก็ถูกรุมล้อมด้วยอ้อมกอดการต้อนรับ จาก ย่า ปู่ อา
เฮ้อ.....การดำเนินชีวิตในที่ใหม่ เริ่มขึ้นแล้ว ณ.บัดนี้........


 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 

Facebook Comments