ชบาบ้านนา ชุมชนฅนกวี

ท้องทุ่งแห่งการแบ่งปัน

ข่าว:


คืนทมิฬ (อ่าน 2785 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ฅนครบุรี

มากกว่า ออฟไลน์
  • *
  • Hero Member
  • กระทู้: 594
  • เพศ: ชาย
  • ฉันยังอยู่
    • www.chababaanna.com
คืนทมิฬ
เมษายน 19, 2012, 12:12:08 PM


ค่ำคืนที่สายฝนโปรยกระหน่ำลงมาอย่างไม่ขาดสาย
ไหลรวมหยดเป็นเม็ดเกาะที่ชายคาหยดลงสู่พื้นเป็นจังหวะนั้น
มันช่างเปรียบเสมือนดั่งเข็มนาฬิกานาทีที่เดินไปอย่างช้าๆ...

   สายตาที่จับจ้องอยู่นั้นเพียงหวังให้สายฝนเป็นใจให้บ้างสักคราหนึ่ง
ในใจนั้นอยากจะถอดนาฬิกาที่ข้อมือนั้นทิ้งเสียเหลือเกิน
เสียงกระซิบมันคอยเตือนว่าเวลาคุณไกล้หมดแล้วนะ ตลอดเวลาที่รอคอยู่.

   หมวกโม่งสีดำที่พับครึ่งใบสวมทับไว้แค่ชายคิ้ว กับสายตาที่จับจ้องที่อะไรบางอย่าง
เสื้อลายพรางทหาร ที่ซื้อมาจากเพื่อนทหารอีกทีสวมทับเสื้อยืดสีดำคอกลมไม่ติดกระดุม
 "หึ...ใช่ซิเรามันคนบ้านนอกบ้านนานี่" เสียงสบถปนน้อยใจในชีวิตเล็กน้อย
เขานั่งลงพร้อมกับพ่นควันโอสถมวนออกมาอย่างสะใจในแนวคิด...

   สายฝนซาเม็ดลงดังที่ตั้งใจคอย เขาใจชื้นขึ้นมาทันทีที่เห็นเช่นนั้น
เขาแสยะยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย นัยย์ว่าคืนนี้ต้องให้รางวัลกับตัวเองบ้างแล้ว
เท้าขวาที่ก้าวออกจากชายคาหลบฝนอย่างมั่นใจ  แต่ทันใดนั้นเอง
เขาต้องตกใจสุดขีดเสียจริตอย่างไม่เคยมาก่อน
พร้อมตะเบ็งเสียงออกมาอย่างไม่อายฟ้า... " แหกกกกกกกกกกกก ๆ.." ให้ตายซิ
อารามตกใจ เท้าที่ย่ำบนดินโคลน ทำให้เขาลื่นหงายหลังลงไปนอนคลุกโคลน
พลันตะเกียกตะกาย หลบเข้าชายคาเช่นเดิม กับเสียงหอบหายใจถี่ๆ...

   สายฟ้าหลังฝนตกนั้น ใครก็ย่อมรู้ดีว่า มันรุนแรงมากแค่ไหน เสียงของมัน
ทำให้เขาเสียจริตอย่างสิ้นเชิง เขานึกในใจ "นี่ดีนะไม่มีใครเห็น"
หลังจากตั้งสติได้แล้ว เขาก้าวเท้าขวาออกมาเช่นเดิม พร้อมสายตาที่แอบมองขึ้นฟ้า
เพียงแค่ข่มใจตัวไม่ใ้ห้ตื่นตระหนกเท่านั้น...

   ตะข้อง พร้อมไฟฉายติดหัว  ที่เตรียมมาเป็นอย่างดีเขาเอาออกมาใช้งานทันที
กางเกงขาสามส่วน รองเท้าที่ถอดไว้ในกระท่อมในใจก็คิดกลัวหายเหมือนกัน
เพราะเดียวนี้รองเท้าตราช้างดาวมันหาซื้อไม่ได้แล้ว..."ฮ่าขั่วมันเอ้ย"
เขาเดินเท้าเปล่า ไปสู่ทุ่งกว้างข้างหน้า สายตาที่ต้องเบิกกว้างกว่าเดิมนั้นจับจ้องไปยังบางสิ่ง
ที่สะท้อนกับแสงไฟเป็นแววๆ หูสองข้างกางผึ่งคอยฟังเสียงร้องของมัน ว่าอยุ่ในโซนไหนแน่

   และแล้ว " ฮ่าๆๆ ... สูบ่ต้องฮ้องดังดอก มาให้จับสาดีๆ มื้ออื่นเช้าซิต้มแซ็บใส่ใบขามอ่อนซดน้ำคักๆเบิ๊ง "
บ่อน้ำขังหลังฝนตกน้อยๆ มีอึ่งอ่างน้อยลอยคอเต็มไปหมด "เมียบ่ด่าตูแล้วววววมื้อนิ ฮ่า ๆๆ"

   เขาเดินจากบ่อน้ำน้อยนั้นไปอย่างกระหยิ่มยิ้มย่องกับตะข้องที่หนักพอควร
พร้อมคิดวางแผนใวในใจลึกๆที่ใครหารู้ไม่
ระยะทางไม่ถึง 3 กิโลเมตรนั้นเขาใช้เวลาเดินเพียงไม่นานนักก็กลับเข้าถึงบ้านน้อยๆของเขา
ทันใดนั้นเอง " มันอิหยังวะนั่น " เสียงหัวใจที่เต้นแรง มันสะเทือนไปยังไฟฉายที่ติดอยู่กับหัว
สายตาที่เบิกกว้างจ้องมองสิ่งที่เห็นเป็นเงาดำทมึนไกลๆ
พร้อมคำถามในใจมากมาย ว่านั้นมันอะไรกัน...

  บ้านทรงทั่วไปตามบ้านนอกนั้น มีรั้วกันเป็นเสากระทู้ ตีกั้นด้วยไม้ไผ่ขัดแตะเป็นช่วงๆ
เพียงแค่หนึ่งถึงสองทุ่มนี่ก็มืดเสียจนมองอะไรไม่เห็นแล้ว และนี่ก็เพียงสองทุ่มเท่านั้นเอง
เมียสุดที่รักของเขานอนอยู่ในบ้านนั่น...

   เงาทะมึนเหมือนคนยังสงบนิ่งที่ข้างรั่ว สายตาของเขาที่มองเห็นไม่ค่อยชัด
กอปรกับไฟฉายที่หัวเริ่มหรี่ลงเพราะถูกใช้งานมานานพอควร
ความไม่แน่ใจของเขา บวกกับความกลัวเบื้องต้นนั้น
เขาจึงเอ่ยคำๆนึงออกไปเบาๆ " ไผวะ " 
ไม่มีคำตอบจากสิ่งนั้น และเขาต้องเสียจริตจิตสั่นขวัญผวาหน้าซีดเป็นไก่ต้มอีกระรอก
เมื่อสิ่งนั้นที่เขาเห็น ไม่ได้พูดจาว่ากล่าวอะไร กลับขว้างบางสิ่งใส่เขาเข้าที่หน้าอย่างจัง
เมื่อหายตกใจพลันเขาก้มมองดูสิ่งที่กระทบหน้าเขาเมื้อกี้ ...

   นกเค้าแมว ที่ถูกทะลวงอกเลือดสาดนอนแน่นิ่งอยู่ที่พื้น สายตาที่เบิกโพลง
กับใจที่่เต้นรัวหนักกวั่าเดิม
เขารีบเงยหน้ากลับมามองหาเจ้าสิ่งเืมื่อกี้อีกครั้ง  !มันหายไปแล้ว...

   เขาไม่คิดอะไรให้มากมาย อีกไม่กี่สิบเมตรก็จะเข้าบ้านแล้ว
เขารีบจ้ำอ้าวอย่างไม่รอช้า ใต้ถุนบ้าน มีเพียงแคร่นั้งเล่น
กับอุปกรณ์การเกษตรวางอยู่ บันไดห้าขั้นนั้นมันไม่ชันนัก
เพียงพริบตาเดียว เขาก็ขึ้นถึงชานบ้านแล้ว " นาง ๆ ตื่นๆ "
เสียงเรียกที่สั่นรัวของเขายังไม่เพียงพอที่จะทำให้เมียสุดที่รักของเขาตื่นขึ้นมาได้
ดังนั้นแล้วเขาจึง ยกเท้าถีบประตูทันที  พอดีกับเมียสุดที่รักลุกขึ้นจะมาเปิดประตู
ขอบประตู ดีดเข้ากับหน้าผาก ปาก จมุก สลบเหมือดลงไปกองกับที่นอนดังเดิม
ประตูไม้ที่ทำด้วยไม้ไผ่ขัดแตะ หลุดออกอย่างง่ายดายอะไรเช่นนี้

   สิ่งที่เขาทำลงไปนั้น เขาไม่รู้หรอกว่าเกิดความเสียหายแค่ไหน
" นางๆ ตื่นๆ คนหยังวะนอนเข่เซาแท้ๆ " หลังจุดตะเกียงเพียงทำให้เกิดแสงสว่าง
พลันก็หันมาปลุกเมีย สองมือที่เขย่าตัว แล้วก็จับตัวหล่อนหันมานอนหงาย
แสงสว่างจากตะเกียงทำให้เขาเห็นอะไรหลายๆอย่างที่ทำให้เขาคิด

   เลือดที่ไหลกลบปากของเมียนั้น ทำให้เขาคิดหนักเข้าไปใหญ่
" เฮ้ย....นี่โตไปเฮ็ดหยังมานิ หืออ คือมีเลือดติดยุปากเจ้า "
เพียงเสี้ยวที่ตะวาดออกไป เมียของเขาก็ฝื้นจากสลบขึ้นมา พร้อมอาการงัวเงีย
พลันถาม " มีหยังเกิดขึ้นอ้าย " 

   ครอบครัวหนุ่มสาวสมัยนั้น ก็เพียงกระต๊อบเล็กๆ มีห้องนอนเป็นห้องที่ใหญ่ที่สุด
ครัวก็อยู่ที่นอกชานนั้นแหละ

   สายตาเบิกกว้างของเขาจับจ้องเลือดที่ปากของเมียสุดสวาท
ในใจคิดแต่เรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้าที่เขาจะเข้าบ้าน
" ให้ตายซิ นี่เมียเราเป็นปอบหรือนี่ "เพียงเสี้ยวคิด
พลันเมียสุดสวาทตะคอกเสียงดังทันที
" อ้าย...เจ้าเป็นอิหยังนิ "  เขาตกใจผงะหงายหลังไปติดฝาบ้าน
ตะข้องที่เต็มไปด้วยอึ่งอ่าง คว่ำลงพลันอึ่งอ่างกระโดดโลดเต้นเต็มประตูบ้าน
เจ้าเมียเห็นดังนั้น จึงรีบลุกขึ้นพยามที่จะจับอึ่งใส่ตะข้อง เพื่อไว้ทำอาหารเช้า

   แต่แล้ว ผัวเจ้ากรรมคิดว่าเมียสุดที่รัก จะจัดการเขาแน่แล้ว "อย่า ๆๆเข้ามา" เขาตะโกน
พร้อมมือขวาของเขา ชักมีดอีเหน็บออกจากฝักหลับหูหลับตากระซวกใส่เมียสุดที่รักอย่างเหมาะเหม็ง
มีดของเขาปักเข้าที่หน้าท้องของเมียสุดที่รักมิดด้าม  ซึ้งในมือของเมีย ยังจับอึ่งได้ตัวเีดียวอยู่เลย
ตาของเขายังเบิกกว้าง ค้างเติ่งอย่างไม่ลดละ จดจ้องมองที่เมียสุดที่รักไว้ อย่างไม่ละสายตา...

   สายตาของเมีย บ่งบอกถึงความอ่อนโรย ไร้เรี่ยวแรงจะพยุงตัวไว้ ร่างนั้นฟุบลงมาหาเขาช้าๆ
พร้อมคำพรรณาที่พรั่งพรูออกจากปากทั้งสอง

 ผัว - นางเฮ็ดอิหยังคือมีเลือดติดปาก
 เมีย - ก่าอ้ายถีบประตูเข้ามาถืกน้องนี่หละจ๊ะ
 เมีย - แล้วอ้ายคือเฮ็ดกับน้องแบบนี้
 ผัว - อ้ายคิดว่าน้องเป็นปอบซิกินอ้าย
 เมีย - อ้ายคือบ่ถามน้องแน
 ผัว - อ้ายถามแล้วแต่นางทันตอบอ้าย

   ก่อนสาวเจ้าจะสิ้นใจ ก็ได้พูดคำสุดท้ายทิ้งไว้ "อ้ายอย่ากินมันเด้อ อึ่งอ่างนั้น"
แล้วสาวเจ้าก็สิ้นใจไป

   น้ำตาที่ไหลออกมาจากตาของเขาอย่างไม่ตั้งใจนั้น มันไม่มีคำบรรยายใดอีกแล้ว
เขาวางเมียสุดที่รักลง  พร้อมลมหายใจรวยรินของเขา ...
เหล็กแหลมที่เหน็บไว้ข้างฝาบ้าน มันเสียบเข้าชายโครงเขาทะลุไปอีกด้าน
ในช่วงที่เขาตกใจผงะถอยหลัง นั้นเอง....

   เขาค่อยๆ เทเอาอึ่งอ่างออกจากตะข้องออกให้หมด ปากก็พร่ำ..
"สูเจ้าไปสาเถาะ มื้อนี้ หรือมื้อหน้า อย่าได้มีเวรมีกรรมต่อกันอีกเลย ไปสา"

   โลกนี้ไม่มีอะไรเที่ยงแท้แน่นอนเลยนะ....
ก่อนที่เขาจะฟุบ แสงตะเกียงเริ่มหรี่ลง ตาของเขาเริ่มปิด ที่ละน้อยๆ พลันมีเสียงเรียกไกล้ๆ
" พี่....พี่คมคาย ตื่นเหอะ นี่ก็สายแล้วนะไปทำงานได้แล้ว "
เอ้า...นี่ผมหลับฝันไปหรือนี่...ให้ตายซิ.......(ฮาขั่วเมิงเอ้ย)





เกี้ยว

มากกว่า ออฟไลน์
  • *
  • เพียงเราเข้าใจ หนักหนาแค่ไหนไม่ทดท้อ
  • กระทู้: 100
  • เพศ: หญิง
#1 Re: คืนทมิฬ
พฤษภาคม 11, 2012, 07:49:56 PM

555555555  นั่งอ่านนั่งลุ้นซะน้ำลายไหลย้อยเลยตรู55555555555555
ทางไปสู่เกียรติศักดิ์ จักประดับดอกไม้ หอมหวลยวลจิตไซร้  ไป่มี

ฅนครบุรี

มากกว่า ออฟไลน์
  • *
  • Hero Member
  • กระทู้: 594
  • เพศ: ชาย
  • ฉันยังอยู่
    • www.chababaanna.com
#2 Re: คืนทมิฬ
พฤษภาคม 12, 2012, 10:56:37 AM
เขียนไปได้ไง  งง

ฅนครบุรี

มากกว่า ออฟไลน์
  • *
  • Hero Member
  • กระทู้: 594
  • เพศ: ชาย
  • ฉันยังอยู่
    • www.chababaanna.com
#3 Re: คืนทมิฬ
ตุลาคม 22, 2012, 09:17:07 PM
หะแรกเลยว่าจะเขียนสั้น ๆ หักมุมเล่นๆ นี่ดันออกมาซ๊ะ ยืดไปนิด (เดี๋ยวเอาไปทำพ็อคเก็ตบุ๊ก)

 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 

Facebook Comments