ผู้เขียน หัวข้อ: เรียงร้อยบทความ  (อ่าน 1300 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 2 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ ร่มไม้ชายคา

  • *
  • กระทู้: 190
เรียงร้อยบทความ
« เมื่อ: พฤศจิกายน 15, 2012, 04:38:27 PM »
  • Publish
  • อาจเป็นร้อยเรียงที่ไม่สมบุรณ์นัก


    ณ. จุดเริ่มต้นของชีวิต ฉันก็มีความฝันเหมือนเหมือนมนุษย์ทั่วๆไป คืออยากมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบ มีอยู่มีกินที่ดี อยากได้อะไรก็ได้ อยากไปเที่ยวไหนก็ได้
        วันหนึ่งฝันของฉันก็เป็นจริง ถึงแม้ว่าชีวิตมันไม่เริดหรูฟู่ฟ่า แต่ฉันก็พอใจในระดับหนึ่ง ยึดพระราชดำริในหลวงอยู่แบบพอเพียง สิ่งหนึ่งที่ฉันยืดมั่นมาตลอดคือ เมื่อมีโอกาสจะส่งต่อโอกาสนั้นแก่ผู้ที่ด้อยโอกาสกว่า ในเมื่อเราเคยได้รับโอกาสมาแล้ว เมื่อเราได้มันมาและพออยู่พอกินแล้ว เราก็แบ่งปันโอกาสนั้นต่อไปแล้วแต่ศัทธาและกำลัง

        ชีวิตดูเหมือนจะเติมเต็มนะ แต่พอมันจะเต็มมันก็หดไปอีก เมื่อฉันมาสูญเสียแม่ที่รักที่สุดในชีวิตของฉัน ฉันพยายาปลง ไม่มีมนุษย์คนไหนที่จะสมบูรณ์แบบที่สุด ก็ทำให้ดีขึ้นมาได้บ้าง ในความเป็นจริงเราไม่อาจลืมสิ่งเหล่านี้ไปได้ มันจะอยู่ถูกเก็บไว้ในรอยหยักบางส่วนของสมองไปแล้ว  บางสิ่งเราไม่ตั้งใจรับมันมาใส่ไว้ในสมอง แต่มันก็ถูกเก็บไว้แล้วเพราะนั่นหมายถึงมันไม่มีทางลบออกไปได้ ตราบใดที่เรายังมีชีวิตอยู่

          เมื่อชะตาพานพาให้ได้พบ
          เหมือนกำหนดตอกย้ำทำให้เห็น
          ให้ฉันมารับกรรมที่รำเค็ญ
          ชี้ให้เห็นความทุกข์สุขของเรา

         ฉันผิดเองที่ทำกรรมเคยก่อ
          มันเกินพอหรือยังฝังเรื่องเก่า
          อโหสิให้ฉันนั้นผ่อนเบา
          กับกรรมเก่าที่ก่อพอหรือยัง??


     
    ไม่มีใครอยากเป็นทุกข์ มันเป็นกรรมเก่าที่เราเคยทำไว้ ด้วยผลบุญที่เคยทำและสมพอมีเหลืออยู่บ้าง กับบุญใหม่ที่กำลังทำ และจะสะสมต่อไปเรื่อยๆ ขอให้ฉันหลุดพ้น สาธุ

      บางสิ่งอยากลืมแต่กลับจำ บางสิ่งอยากจำแต่กลับลืม ต่อไปนี้ฉันจะพยามลืมทั้งสองสิ่งนี้  ใจเราให้คนอื่นมากมันก็เปลือง ให้จนจะไม่มีเหลืออยู่กับตัวเอง สุดท้ายคืออ้ายเจ็บ...

       งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา เมื่อเราคิดว่าเราชดใช้กรรมหมดแล้ว ก็ถึงเวลาที่จะสะสมความดี สะสมบุญต่อไป แต่ตราบใดที่ฉันยังไม่ตาย ฉันก็คงอยากเป็นผู้ให้อยู่ดี แต่ต่อไปการให้คงใตร่ตรอง

       ไม่มีสัจจะในหมู่โจร ใครไม่มีสัจจะคนนั้นหรือคือโจร คำว่าโจรปล้นได้ทุกอย่าง” แม้กระทั่งใจ” ในใจโจรย่อมไม่มีความผูกพันธ์ ไม่มีความรักความห่วงใยอยู่ในใจของโจร

        “เพื่อนที่ดีที่สุดคือ ตัวเราเอง” ศัตรูที่ร้ายกาจที่สุดคือความเหงา” ความดีที่สุดคือการไม่เอาเปรียบคนอื่น” ความไม่ดีที่สุดคือไม่รักตัวเอง”

          “คืนธรรมชาติให้ผืนป่า คืนสติปัญญาให้ตัวเอง”

             *ร่มไม้ชายคา*
         
         
       

    แพ้อะไรก็ได้ แต่อย่าแพ้ใจตัวเอง

     

    Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 

    Facebook Comments