ผู้เขียน หัวข้อ: ภาษาวิบัติ และ สาดของฉัน  (อ่าน 1437 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ ฅนครบุรี

  • Hero Member
  • *
  • กระทู้: 590
  • เพศ: ชาย
  • ฉันยังอยู่
    • www.chababaanna.com
ภาษาวิบัติ และ สาดของฉัน
« เมื่อ: มกราคม 27, 2013, 08:32:47 PM »
  • Publish
  •    


       สาด…คือชื่อเรียกของเสื่อปูนั่ง หรือปูนอนนั่นเอง ที่ทางภาคอีสานบ้านผมเขาเรียกกัน
    อย่างเช่น “หล่าเอ้ย เอาสาดมาปูนังเล่นใต่ฮ่มใม้แน” เป็นต้น
    แต่ปัจจุบัน มีคนบางจำพวกได้นำไปใช้เรียกแทนชื่อกัน และเป็นที่แพร่หลายในวงสังคมบ้านเรา
    วิธีการคือ เรียกให้สั้นลงไปอีกสามห้อง ปกติมีสี่ห้อง ฮา ๆ ให้เหลือห้องเดียวเท่านั้น..

      กระชับ เพื่อง่ายต่อการเรียกขาน “สัด”  แนะ...เปลี่ยนสระอาเป็นไม้หันอากาศ
    ซ๊ะซั้น  อารมณ์นี้หาได้สุ่มสี่สุ่มห้าเรียกกันไปทั่ว หากแม้นห้วงอารมณ์ที่กำลังสุนทรีย์
    นั้น การที่จะเอ่ยคำ ๆ นี้นั้น “สัด” คงไม่ได้ความหมายอย่างที่ต้องการเป็นแน่..
    มันต้อง โกรธ ฉุนเฉียว หงุดหงิด เสียจริตเพราะญาติคุณลุงยืมเงินแล้วไม่ยอมคืน
    “สัดเอ๊ย” หุหุหุ  หรือกระนั้นแล้ว ยังใช้เป็นคำหยอกเอินในหมู่กลุ่มเพื่อนด้วยกัน
    อาจต้องพูดยานคาง(หมายถึงพูดให้ช้าลง)นิดนึงเพื่อประกันว่า เมื่อเพื่อนเรานั้น
    ฟังแล้ว ไม่เกิดอารมณ์อย่ากตะบันหน้าเราด้วยกำปั้นไม่มีรูที่มีอยู่

    ในบางวาระ หรือบางโอกาส อาจถึงกับต้องใช้คำนำหน้ากันเลยทีเดียว I-สาด  E – สาด  ฮ่า ๆ ให้ตายซิ  อารมณ์นี้
    เขาให้เอาไปปูนั้งไม่ใช่เอามาปู้ยี้ปู้ยำตำบอนเยี่ยงนี้
    ครั้นได้ยินเยี่ยงนี้แล้ว ลูกยายแว่นแห่งขุนเขาครบุรี หาได้สะทกสะท้านไม่
    กลับคิดสังเวชตัวเองยิ่งนัก ว่าไฉนแล้วถึงยากยิ่งนักที่จะพ่นคำนี้ออกมาสักคำหนึ่งให้กระจ่างชัดกันไปเลย

       ว่าแล้วพลันมีเสียงนึงตะเบ็งอยู่ไม่ไกล้ไม่ไกลนัก ฟังคล้ายๆภาษามอนเตรเนโกร
    ชัด ๆถนัดถนี่ “เชี้ยเอ๊ย ระยะแค่นี้ทำไมยิงไม่เข้าหว๊า” เอาแล้วไง

      มือขวาที่ประคองวิสกี้เลิศรสแก้วนั้น หวังเพียงกระดกลงคอเพื่อบรรเทาอาการเหน็บหนาว
    ให้ได้อุ่นขึ้นบ้าง ต้องสะดุ้ง ชะงักงัน กับภาษาต่างประเทศคำนั้น
    คิดขึ้นมาในใจทำไมเราไม่ภาษาอีสานบ้านเกิดเราบ้าง ว่าแล้วก็ “สาดนี่”
    วิสกี้ตรูเสียรสชาติหมด “ก็พี่เจิดนะซิครับยิงลูกโทษไม่เข้า” 
    ว่าแล้วเพื่อมิให้เสียฤกษ์งามยามดี จำต้องยกวิสกี้แก้วนั้นลงคอไปให้ผ่านห้วงเวลานั้น

    ....เออวะ พี่แกยิงเหมือนเพิ่งเสียเมียน้อยคนที่สองให้เพื่อนไปยังงั้นแหละ
    ด้วยจริตแท้ ๆ ของลูกยายแว่นผู้มีสายเลือดหงส์แดงเต็มตัว ยังมิเสียความรู้สึกเท่าไร
    เพราะทีมรักนำอยู่ 2 – 0

    ...อันสุรานั้นว่าขมดมยังเหม็น หมามันเห็นยังเดินหนีมิเข้าไกล้
    รู้ทั้งรู้ว่าขมก็ยังกินเข้าไป โซดาใส่ไม่ระทมหรือขมคอ.......
    แฮะ ๆ เบื่อจริงๆพวกขี้เหล้านี่

     ...เฮ้ยพี่...สังคมมันเปลี่ยนไป หรือเราหยุดอยู่กับที่กันนะ ถามหน่อย...
    เพื่อนที่อายุเราเท่ากัน เกิดปีเดียวกัน เป็นเพื่อนกันแต่ไม่ยอมเรียกเพื่อน
    แย่งกันเรียกพี่แล้วแทนตัวเองว่าผม..
    .....แล้วดูซิ คำพูดคำจาก็ไม่ตรงอักขระ เขียนก็เขียนเพี้ยนๆ งงกับพวกนี้จริง ๆ
    “สาด”  แนะ...เอาภาษาอีสานบ้านเกิดผมมาใช้อีกหละ

        อืมม..งึม ๆ งัม ๆ  ผมกำลังสงสัยว่าพวกนี้เป็นต่างด้าวแน่ ๆ เพราะผมตรวจสอบแล้วว่า
    กระทรวงศึกษาธิการไม่มีระบบการเรียนการสอนภาษาต่างด้าวแน่นอน
    มีแต่สอนคนต่างด้าวให้รู้จักพาษาไทยนะ..

    แล้วที่เค้าสอนนะไม่ยั๊กจำ  ดันจำอันที่เค้าไม่สอนกัน
    เอ...หรือว่าเค้าเพิ่งเปลี่ยนระบบการเรียนการสอนใหม่ไปแล้วหว่า
    อืม...เมื่อวานผมดูช่องทีวีจานดาวเทียม ช่องชาแนล...อะไรนั้นแหละ หุหุหุ
    ที่เค้ามีแบบว่าให้ดูหนังไปด้วยแล้วส่งข้อความไปโผล่ที่หน้าจอ แล้วมีรูปโชว์ด้วย
    ดูแล้ววัยรุ่นทั้งนั้น บางคนพิมพ์ภาษาวิบัติมาทั้งกะบิเลย..
     
       จริงๆแล้วผมเป็นคนหนึ่งที่ต่อต้านภาษาวิบัติพวกนี้ ไม่ว่าจะสังคมออนไลน์
    หรือสังคมใดก็ตาม เขียนให้ถูก พูดให้ชัด ถ้าเขียนไม่ถูกให้เปิดพจนานุกรมดู
    ว่าเค้าเขียนอย่างไร ด้วยเกียรติของลูกยายแว่นแห่งขุนเขาครบุรี ที่เรียนมาน้อย
    ยอมเสียเวลาเปิดพจนานุกรมไทย หาคำที่คิดว่าตัวเองเขียนไม่ถูกดูจริง..

          ด้วยความที่ต้องให้เกียรติและเคารพเชิดชูบูชาท่านครูบาอาจารย์
    ที่ท่านออกแรงพร่ำสอนเรามาให้เราได้พูดดังฟังชัด อ่านออกเขียนได้
    เราต้องคงรักษาเอาไว้ให้มั่นคงยั่งยืนซิ  มันยังมิใช่สิ่งที่จะต้องเปลี่ยนแปลงนี่นา.

       “แล้วมันหนักหัวผมเหรอ” อืมมม...หนักนิดหน่อยครับ
    ยามเมื่อได้เห็นได้ยินคำพวกนี้ “มันทุเรศ” ว่าแล้วก่อนที่ลูกยายแว่นจะของขึ้น
    มากกว่านี้ วิสกี้แก้วนั้นถูกเทลงคออีก จิบใหญ่...

        ฉับพลันนั้นเองใครคนนั้นที่นั่งข้าง อุทานเป็นภาษาอีสานบ้านเกิดผมอีกแล้ว
    “สาดเอ๊ย” อะไรอีกหละทีนี้  “ก็ไอ้ดาวนิ่งนะซิพี่ มันไม่ยอมส่งบอลให้ซัวเรสยิง
    พี่แกดันตะบันเสียเองอย่างงั้น ” .... แล้วไง  “เอ๋าถามได้ มันก็เหิรข้ามคานซิครับพี่”
       อืม... ใช่ เมื่อกี้มันข้ามคานจริง ๆ ด้วย พับผ่าซิ
    แต่ลูกยายแว่นแห่งขุนเขาครบุรี ก็ยังแคลงใจอยู่มิคลาย ว่าภาษาวิบัตินี้
    มันจะถูกอัญเชิญไปสถิตไว้ในพจนานุกรมไทยหรือเปล่า

    คำเตือน : สุราเป็นอันตรายต่อสุขภาพ ดื่มมากบ่นมาก ดื่มน้อยบ่นน้อย
    ...................อุ๊ย ?...ทำไมลูกยายแว่นบ่นน้อยจัง...

     

    Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 

    Facebook Comments