ชบาบ้านนา ชุมชนฅนกวี

ท้องทุ่งแห่งการแบ่งปัน

ข่าว:


ผญา ประวัติพระตาสร้างเมืองอุบล ตอนที่ 1. (อ่าน 2303 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ฅนครบุรี

มากกว่า ออฟไลน์
  • *
  • Hero Member
  • กระทู้: 594
  • เพศ: ชาย
  • ฉันยังอยู่
    • www.chababaanna.com
.............ประวัติพระตา พระวอ และ สร่างเมืองอุบล
  
บัดนี้จักกล่าวก้ำเวียงจันทร์เมืองเก่า มีผู้คนแก่เฒ่าแปลงบ้านสืบเมือง  
ต่อมาในสมัยคราวนั้นพระเจ้าใหญ่ปกครอง ท้าวศิริบุญสารผู้นั่งเมืองปองตุ้ม
พระก็ครองเมืองสร้างพลเมืองตุ้มไพร่ ก็บ่ได้เดือดฮ้อนเข็ญข่อนไพร่เมือง
โดนนานได้พระเจ้าใหญ่บุญสาร คิดโลภกามตัณหาใฝ่มาสนุกเล่น
วันคืนมื่อจิตใจบ่ตั้งเที่ยงมีแต่คิดเบี่ยงเลี้ยวเชิงชู้ชอบสาว
ก็จึงคิดใคร่ข้อประกาศข่าวสาวงาม ตามหัวเมืองป่าวเตินทั้งค่าย
สาวสนมพร้อมทั้งในและนอก ออกซอกค้นแหนือใต้ทั่วเมือง
คนคราวนั้นลือชาเซ็งซ่าว่าลูกแก้วแก่นหล่าพระตาเจ้าผู้งาม บ้านเก่านั้นพระตาอยู่หินโงม
เป็นคนสูงศักดิ์ศรีตุ้มไพร่เมืองบ่มีฮ้อน วันคืนมื้อทำนาเลี้ยงลูกอ่อน พาลูกบ้านทำสร้างไฮ่นา
ครั้นต่อมาคราวนั้นองค์เวียงเจ้า บ่ทรงธรรมทัดเที่ยง คิดอยากได้สนมน้อยลูกพระตา
จึงได้อ้าปากต้านเอิ้นสั่งเสนาให้ไปเอาตัวมาอย่านานวันนี้ ฉันจักเอาไปเล่นเป็นสนมในนอก
สูอย่าช้าวันนี้ให้ด่วนไป ครั้นว่าเสนาก้มพนมกรถวายบาท
ลาพระเจ้าหมื่นตื้อเลยย้ายจากสถานแยงหนห้องหินโงมบ้านอยู่
เถิงพระตาบอกการตามเจ้า ครั้นพระตาทราบแจ้งคำพระราชเล็งโย
ก็เล่ามีใจขมเคียดเค็มเคืองแค้น คิดว่าตั้งแต่ฉันเป็นข้าองค์พระราชบิดา
ก็บ่เคยข่มเหงโลภชิ่งตีลูก บัดนี้บุตราชเจ้าได้ทรงแท่นแทนเมือง
เหตุใดจึงสิมาข่มเหงเอาลูกฉันไปเกลี้ยง คำนี้เคืองใจแท้เหมือนไฟลามลวก
เหงื่ออาบหน้าไคค่าวอาบหลัง อดสาตั้งกอยมะโนบ่ปาก แต่หากดับบ่ได้ปานค้อนต่อยหัว
คันจักคิดต่อสู้กำลังฉันก็ยังอ่อน  เกรงจักเสียไพร่น้อยเมืองบ้านสิหมุ่นวาย
ควรจักคุมพรรคพวกที่ขึ้นอยู่ในแขวง เอากันหนีไปไกลจากเขตแดนเมืองนี้
พร้อมว่าพระสั่งแล้วจึงเอิ้นลูกทั้งสาม คือพระวอระราชท้าวคำผงสิทธิเดช
ทั้งท้าวพรมผู้หล่ามาพร้อมพร่ำกัน ดูราบุตรตาไท้ทั้งสามลูกฮักพ่อฉันเอย
บัดนี้ขำเขือกฮ้ายฮ้อนแห่งเหลือวิสัย ภัยมาเถิงคอบคุงจำไกล้
พระก็ไขข่าวข้อตั้งแต่ต้นเถิงปลาย ให้สามชายส่องเห็นกระบวนเบื้อง
แล้วจึงแนะกลให้ทางหนีเล็ดลอด พวกเฮาอยู่บ่ได้เมืองนี้ฝืดเคืองแท้แหล่ว
เหตุว่าองค์กษัตริย์เจ้าบ่ทรงธรรมทศราช จิตบ่ตั้งเที่ยงหมั่นพระธรรมเจ้าเทศนา
บ่ควรอยู่เป็นข้าทาสาใกล้บาท มันบ่มีประโยชน์แท้อยู่ได้กะป่วยการลูกเอย
ให้เจ้าพากันขึ้นพาชีตีแล่น ไปเที่ยวเตินไพร่น้อยตามบ้านขึ้นหมู่เฮา
ให้เจ้าจัดแจงห้างเดาดาตกแต่ง สรรพสิ่งเครื่องใช้นา ๆ พร้อมพร่ำกัน คือว่าช้างใหญ่น้อยให้ดาห้างไว้ทุกโต
กับทั้งงัวควายม้าหมูหมาเป็นดไก่ ให้เจ้าผูกมัดไว้คอยท่าไว้คู่สู่อัน
คันเถิงเดือนสามขึ้นวันอังคารมื้อ 5 ค่ำจุลศักราชล้ำพันฮ้อยยี้สิบเอ็ด เถาะเที่ยงแท้ปีนี้อย่าให้นาน
ฉันจักพาไพร่น้อยหนีข้ามเขตเวียงจันทร์ ให้สูจัดบัญชีพร้อมกองครัวเอาไว้
กับทั้งคนแก้วกล้าองอาจเป็นทหาร จำนวณมีถ่อใด๋บอกบัญชีมาพร้อม
พร้อมว่าพ่อสั่งแล้วลูกฮักพ่อบ่มีขีน ยอมือบังคมว่าโดย ๆข้าน้อย แล้วจึงพากันขึ้นพาชีตีแล่น
สามพี่น้องก่าเดินย้ายแยกทางต่างไปสุดคาเมทั่วเขตแดนจนเสี่ยง จึงได้ลงบัญชีพร้อมหญิงชายน้อยใหญ่
 นับจำนวนบ่ถ้วนประมาณได้ห้าหมท่นปลาย นับทั้งคนแก้วกล้าองอาจมีอาคม
อาจจักเป็นทหารหมื่นห้าพันรวมพร้อม คัดเลือกเล่มหาพวกนายกองบ ให้เป็นนายกองทัพควบคุมครัวย้าย
คัดเอาได้หลวงราชโภชนัย กับท้าวชมผู้กล้าคุมก้ามฝ่ายขวา ท้าวนาม ท้าวหมาพร้อม
ท้าวเชียบงอีกหมวดหนึ่ง กำกับด้านฝ่ายซ้ายสามท้าวให้แต่งการ.... (อ่านต่อ)


TIGGER

มากกว่า ออฟไลน์
  • *
  • เป็นคนดีทุกวันที่เหลืออยู่ เพราะไม่รู้จะอยู่บนโลกนี้ได้อีกกี่วัน
  • กระทู้: 92
  • เพศ: หญิง
  • เป็นคนดีทุกวันที่เหลืออยู่ เพราะไม่รู้จะอยู่บนโลกนี้ได้อีกกี่วัน
อ่านช้าๆ ทำความเข้าใจกับทำนองและภาษาจะได้อรรถรสในการอ่านมากเลยนะ

 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 

Facebook Comments