ชบาบ้านนา ชุมชนฅนกวี

ท้องทุ่งแห่งการแบ่งปัน

ข่าว:


ผญา ประวัติพระตาสร้างเมืองอุบล ตอนที่ 6. (อ่าน 1387 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ฅนครบุรี

มากกว่า ออฟไลน์
  • *
  • Hero Member
  • กระทู้: 594
  • เพศ: ชาย
  • ฉันยังอยู่
    • www.chababaanna.com
 


   บัดนี้กำลังเข้าโฮมกันเหมิดทุกหมู่ อย่าอยู่ช้ารีบตียาดเข้าชิงชัย
สูจงพากันดั้นสกัดทางกลางป่าแล้วจึงฟันฝ่าม้างตีต้อนเข้าสู่กอง
ให้สูยะส่องไว้ทางท่าลงของพุ่นเยอ เหลือจากเฮาฟันตายให้แตกโตนลงน้ำ
พร้อมว่านายสั่งแล้วกองริพลรับปาก อยากสิลองฝีมือดาบบักคมฝนไว้
เมื่อนั้น แก้วทั้ายช้างคนกล้าปากบ่ถอย ข้าน้อยคนเดียวนี้ขอลองมือสักฮ้อยนึง
คันว่าดาบบ่เป้สิฟันเล่นให้ม่วนมือ ปรึกษาแล้วก็เดาดาคาดเครื่อง
พากันกินยาคงคาดเคียนของแคล้ว แล้วเหล่าจัดชุดไว้เคียนผูกเหนือหัว
หมายหมู่ไทเดียวกันบ่ให้หลงกันได้ จัดให้เสร็จถ้วนหน้านายกองจึงคุมพวก
ตกปีกซ้ายขวาพร้อมพากันเอากันเจ้าฟันแทงสับไขว่  ฟังแต่เสียงโห่ฮ้องสะเทือนพื้นฝั่งเฟือน
บางผ่องถือดาบกล้ากำแกว่งสองมือ คะโยงฟันตัดดั่งหมู่คนถางไม้
ลางคนเอาขวานเพชรไล่ฟันทั้งฟ้าว ลางคนมีแต่ฆ้อนและไม้สามเหลี่ยมกุมตี
ฟังเสียงดังตูมตามนี่นันสะเทือนพื้น ฝูงช้างม้าแตกตื่นตึงตางทั้งปบแล่นเหยียบคนเสียงอึ้ง
ฝ่ายว่ากองทัพก้ามเวียงจันทร์สะดุ้งตื่น จักว่าดินและฟ้าพังคว่ำก็ใส่การอลหลเอ้าวนกันคือใส้จ่อ
ยุถ่างพลก้ามพี้ฟันเล่นหม่วนมือ แท้แหล่ว...

   เมื่อนั้น เมืองแสนพร้อมเมืองจันทร์แม่ทัพใหญ่ ฮู้ว่าเสียกลศึกแตกขบวนเพม้าง
สองนายย้านปบเปืองโตนตลิ่ง เขือก็ลอยข้ามน้ำของกว้างสะแม่งตาย
พวกพระวอฆ่าทางเวียงจันทร์ห้าพันเศษ เหลือแต่คนขี่ย่านโตนน้ำแล่นหนี
ตั้งแต่ตลุมบอนฆ่าฟันกันจนสว่าง คันว่าฮุ่งแจ้งแล้วศึกเสี่ยงก็ขาดกัน
เมื่อนั้นพระวอให้บัญชาการนับตรวจ ฝูงไพร่น้อยพลกล้าหมู่กำลัง
ก็บ่มีไผล้มตายกลางกองทัพใหญ่  พากันยังอยู่พร้อมเพียงหน้าบ่ถืกตาย
เป็นที่อัศจรรย์แท้หนองบัวลุมภูมีชัยใหญ่  ฝูงหมู่พวกไพร่น้อยใจก็กล้าเกิ่งกัน
พระวอสมคึดไว้ก็ยินดีชื่นชม  สั่งให้เก็บเอาของดาบปืนเขาฮ้าง
เขาก็กุมจับช้างพังพายอ้ายดอใหญ่ ก็หากได้บ่น้อยเกินฮ้อนสี่ห้าสาร
อัสโสม้าพาชีที่เขาขี่ได้ประมาณสี่ฮ้อยอานพร้อมเครื่องแต่งโต
แล้วจึงให้ห้างช้างผูกแหย่งโคนฮัด ขนเอาของอันควรขึ้นสู่หลังคชาชาติ
พาพลย้ายออกเดินทางหยังเคลื่อน นำกองพระตาสืบครัวไปหน้า
คันว่ามาเถิงด้าวแดนห่อมสิลงเขา เห็นว่าเป็นทางคับระหว่างภูสองก้าม
ยังเหล่าเป็นคงขั่นสองทางเทิงหลุ่ม คือว่าก้ามฝ่ายใต้เป็นเขตหนองบัว
ก้ามฝ่ายเหนือบ่อนเวียงเถิงหั่น  ภูเขาขั่นคันทางเป็นปากช่อง
ป่องลอบลี้หนีเว้นส่วนบ่มี  แล้วจึงปรึกษาเว้านายกองพวกไพร่
ควรเฮาหยุดอยู่ยั้งเซานี่ค่อยสีบการ เห็นว่าทางหลังพุ้นเวียงจันทร์คงเต้าไพร่
บ่มีได้อยู่ช้าพลบล้านสิหลั่งตาม คันเฮาไปไกล้แล้วกองครัวสิแตกตื่น
ควรเฮายั้งอยู่ท่าคอยต้อนไล่คืน เหตุว่าภูเขานั้นทางฮอมเป็นทางแคบ
ควรเฮาจัดแยกย้ายกองชุ่มสอดแนม กองหนึ่งไปอยู่ชุ่มปากช่องทางเทิง
แต่ให้ไกลทางเที่ยวอย่าให้เขาเห็นได้ ให้กองหลวงดั้นสกัดตันทางหลุ่ม
แต่บ่ควรอยู่ไกล้เขาสิฮู้ห่อมกล  กองช้างม้าสรรพสิ่งอาหาร
จงให้พากันหลบหลีกไกลคราวมื้อ กองตระเวนนั้นคอยให้ดูอยู่ทุกช่อง
คันเห็นคนต่างด้าวให้จับไว้ส่งหลวง อย่าว่าหญิงชายแส่หญิงแกแม่ฮ้างแก่
พระเถรเณรพร่ำพร้อมจับไว้บ่ให้เหลือ จับให้เสี่ยงคนเทียวทางต่าง
คันบ่เฮ็ดดั่งนั้นเขาสิฮู้ฮ่อมกล คันแหม่นพวกกองหน้าเวียงจันทร์เข้ามาฮ่วม
ให้รีบปบป่วงลี้เดินฟ่าวแล่นบอกกัน  อย่าให้มันไหลเข้าในดงหลงทางแคบ
เพียงเฮาหยุดอยู่ยั้งทางใต้จอดหลุ่มภู  พอประมาณได้กองหบังจอดในป่า
เฮาจักตีขนาบต้อนพลตื้อแตกกระจาย พวกหมู่กองชุ่มนั้นซ่อนปากด่านสกัดทาง
คันได้ยินสำเนียงรีบบอกกันเตรียมพร้อม อย่าให้เขาหนีพ้นนายกองทั้งพวกไพร่
แล้วจึงตีขนาบไว้สองข้างอย่าให้หนี คันมันเสียกลให้ไทเฮาพอสองเทื่อ
มันจักเกิดขยาดแท้บ่มีกล้วต่อมืออีกแหล่ว  แล้วจึงพากันดั้นนำกองครัวติดต่อ
ฮอดบ่อนเซาสร้างบ้านแปลงสร้างไฮ่นา พากันเตรียมตัวไว้พอมีหมดทุกสิ่ง
คิดว่าปีหน้าพุ้นยิงสิได้สู้กัน ปานนี้เขาคงเต้าเกณฑ์กันบ่ได้อยู่
กะว่าเดือนสี่ค้อยคงได้ต้อนต่อยกัน พร้อมว่าเว้ากันแล้วทั้งนายกองวกไพร่
ก็หากเห็นดีด้วยตามเจ้าแต่งการ  เขาก็จัดแจงไว้ทางหนีทางไล่
ทางที่จัดซุ่มซ่อนเสบียงไว้ก็ให้มีทั้งเหล่าจัดกองตระเวรไว้เทียวไปมาสอดส่อง
เบิ่งเหตุการณ์พุ้นพี้บ่มีให้ขาดยาม  คันว่าจัดเสร็จแล้วก็พากันชมชื่น
ชวนกันเข้าป่าไม้หาเผิ่งเตาแลน ปูปลาเนื้อมังสังเนื้อต่อน
ทั้งเหล่าหากวางทรายละมั่งฟานมาย่าง แล้วให้คนขึ้นม้านำสืบกองครัว.....อ่านต่อ





 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 

Facebook Comments