ชบาบ้านนา ชุมชนฅนกวี

ท้องทุ่งแห่งการแบ่งปัน

ข่าว:


หวงซีเกียง เสี่ยวสะท้านภพ ตอน : เขียวบูรพา (อ่าน 1853 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ฅนครบุรี

มากกว่า ออฟไลน์
  • *
  • Hero Member
  • กระทู้: 594
  • เพศ: ชาย
  • ฉันยังอยู่
    • www.chababaanna.com
ณ .ริมหาดแม่รำพึง สามจอมยุทธ์กำลังร่ายศาสตราวุธใส่กันอย่างบ้าคลั่ง
เสียงของมันบ่งบอกถึงการสู้รบกันอย่างเอาเป็นเอาตาย
ทั้งอาวุธลับและไม่ลับนั้น กระหน่ำใส่กันอย่างไม่ยั้ง ทันใดนั่นเอง...

   เสียงการร่ายศาสตราวุธได้เงียบเสียงไป ….พาให้ฉงนยิ่งนัก
“พวกเจ้าต้องการอิหยังจากข่อยหืออออ..” เขียวบูรพาที่เพิ่งเสร็จศึกสงคราม
น่านน้ำอ่าวไทยมาหมาดๆ ใจก็หวังเพียงท่องยุทธภพหาความสำราญให้แก่ชีวิต
แต่เพียงเขาก้าวเท้าลงบนพื้นทราย ก็ต้องได้ออกกำลังกายเสียแล้ว

 “เจ้ามีอิหยังในโตเจ้า ส่งมาให้ให้ซุมข่อยให้เหมิด... เดี๋ยวนี้ อย่าให้ต้องใซ้กำลัง”
หนึ่งในสองโจร ตวาดเสียงแข็งใส่เขียวบูรพา อย่างจงใจตามประสาคนไร้การศึกษา
“บักปอบเมิงเอ๊ย..ตรูซิมีหยังให้ซุมสู ตรูพอตะแล้วศึกอันดามันมาวางนิ”
เขียวบูรพากล่าวเชิงอ้อนวอนแกมให้เห็นใจต่อสองโจรนั่น

  ยังมิทันขาดคำอ้อน หนึ่งในสองโจรนั่นเอ่ยกับคู่หู “เฮร้ยยย..โตไปจกถงซ่งเบิงดู่”
“ได้ ๆ โตคุมเชิงไว้เด้อ” สองในหนึ่งโจรสามร้อยนั่นตกปากพร้อมกระทำกับเขียวบูรพา
อย่างอุกอาจขาดจรรญาบรรณโจร 555...ล้วง แคะ แกะ เกา เล้า เล็ม เขียวบูรพา

  ...แต่ให้ตายซิ เขียวบูรพามีนัยย์ตาที่เคลิ้มไป ดุจตกอยู่ในห้วงสวาทเยี่ยงนั้นแล
แต่ทันใดนั่นเอง “ว๊ากกกกกกก... ปอบถั่งเมิงเอ้ยยย เมิงจกถงซ่งแล้ว
มันคิดบ่ออกเลยบ้ออ ว่าถงซ่งมันฮั่ว ออยน้อ” เขียวบูรพาบ่นอย่างฉุนเฉียว
“ก่าจังวายุ๊.. หมอนิคือมีปลาข่อใหญ่ใส่ไว้ในถงซ่งวะ ยี้...เข่เดียดเด้”
สองในหนึ่งโจรชักมือออกจากถงซ่งเขียวบูรพาพรางบ่นอุบอิบ
   “เอาหละเจ้าทหารหาญ เจ้าไปสา ซุมข่อยบ่อยากได้ปลาข่อปานได๋ดอก”


ฅนครบุรี

มากกว่า ออฟไลน์
  • *
  • Hero Member
  • กระทู้: 594
  • เพศ: ชาย
  • ฉันยังอยู่
    • www.chababaanna.com
หนึ่งในสองโจร กล่าวอย่างหมดอาลัยตายอยาก หมดอารมณ์ดม...-ด
   เขียวเสวย..เอ๊ย.....เขียวบูรพาผละจากโจรสามร้อยนั่นสู่แคว้นระยองทันที..
เอ่ยถึงกินรีบูรพาและบุ๋นบูรพานั้น.............

   ...หลังจากทั้งสองล่ำลาจากผองเพื่อน เมรี ตืออ้วน พู่กันร้อยเล่ห์
และ พัดลวนลาม  บัดนี้ทั้งสองก็กลับยังแว่นแคว้นแดนดั้งเดิม
ทำมาหากินตามประสา....“ฮึ... ทำไมวันนี้พวกเจ้าเก็บเงินได้น้อยจังห๋า”
เสียงตบโต๊ะดังสนั่น  (ออยยย.. เจ็บมือแม๊ะหมอ  ฮา ฮา)..ก่าตีเบาๆแม๊ะละฮ้วย
หน้านิ่วคิ้วขมวดดั่งถูกเข็มทิ่มแทงให้เจ็บปวดรวด ร้าวนั้น บุ๋นบูรพา
มิอาจแอ๊บแบ๊วให้สวยได้ เมื่อลูกน้องมิได้ดั่งใจเลยซักคน

  “เอ๋า....ก่าแม่ค้าบักอึ๊เพินขายบ่ดีเนาะ เถ่าแก่เนี๊ยะ”
บุ๋นบูรพา หาใช่คนใจไม้ใส้ระกำ กะอิแค่ลูกค้าแผงลอยไม่มีเงินจ่ายรายวัน
จิตใจของเขางดงามดั่งดอกไม้แรกแย้มยามอรุณเบิกฟ้านั่นแล
แต่... “ไปยึดบักอึ๊นางมาหน่วยนึง แทนดอกเบี้ยมื้อนี้” (แน๊ ๆๆๆๆ)

 เสียงอันเกรี้ยวกราดนั้น สะกดให้ลูกน้องตัวสั่นงันงกไปทำตามที่สั่งทันที
“มื้อนี้อยากกินแกงบักอึ๊พอดีแม๊ะ ฮว่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า”  อาการพึงพอใจของบุ๋นบูรพา
เพลา (เพ ลา) นี้มันยียวนกวนโทสะยิ่งนัก ให้ตายซิ ......


  ทันใดนั่นเอง “เถ่าแก่คราบบบ มีคนมาถ่าพ้ออยู่หน้าสำนักอะจ้า” 
“ผายบางอาด...มาท้าข่อยห๋า” (หูนางบ่ค่อยดีอีก) บุ๋นบูรพาก้มหน้าก้มตาบ่นงึมงัม
พลันสองมือกำลังวุ่นวายกับการตักไอศกรีมขาย  .................
และแล้ว     สองจอมยุทธทั้งสองฝ่ายชายหญิง ประจันหน้ากันที่หน้าสำนัก


ฅนครบุรี

มากกว่า ออฟไลน์
  • *
  • Hero Member
  • กระทู้: 594
  • เพศ: ชาย
  • ฉันยังอยู่
    • www.chababaanna.com


สายตาจ้องเขม็ง ในมือถือดาบที่สงบนิ่งอยู่ในฝัก มิทันได้ชัก พลันจอมยุทธหญิง
กระโจนด้วยท่วงท่าพลิ้วไหว ร่ายวิชาจากสำนักหูตึง.เอ้ย...บู๊ตึ๊ง เข้าใส่อย่างมิยั้ง
หมายให้อีกฝ่ายได้รู้เสียบ้างว่า อย่ามาท้าดวลถึงหน้าสำนักเยี่ยงนี้ ....”ย๊ากกกกกกกก”

  สองจอมยุธ ร่ายวิชาที่ได้ร่ำเรียนมาเข้าใส่กันอย่างมิยั้ง ผ่านไปเพียงหนึ่งกระบวนท่า
และ “ฮว่าๆๆๆฮ่าๆๆ เป็นไงละท่านจอมยุธพเนจรเอ๋ย เหนื่อยละซิ” บุ๋นบูรพากล่าวพลางหอบ
“ข้าจะให้เจ้าเจอกระบวนท่าต่อไปที่ข้าคิดค้นขึ้นมาใหม่ ณ.บัดนาว”

 และแล้ว บุ๋นบูรพาก็        -   ผู้ใหญ่หาผ้าใหม่     ให้สะใภ้ใช้คล้องคอ   
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้าว่าเจ้าคงไม่เคยเจอกระบวนท่านี้เป็นแน่แท้”
บุ๋นบูรพา มีท่าทีพอใจ แต่มิทันสิ้นเสียงหายใจหอบแรงๆ เขียวบูรพามิให้เสียชื่อจอมยุธเช่นกัน
“ข้าก็หนึ่งในตองอูหาใครเทียบ ฮว่า ๆ ๆ ๆ ฮ่าาา ”  เขียวบูรพาท่าทางพอใจในแนวคิด..

เขียวบูรพา  - ใฝ่ใจเอาใส่ห่อ     มิหลงใหลใครขอดู

บุ๋นบูรพา - จะใคร่ลงเรือใบ     ดูน้ำใสและปลาปู

เขียวบูรพา - สิ่งใดอยู่ในตู้     มิใช่อยู่ใต้ตั่งเตียง

...ยังมิทันจบกระบวนท่า พลันมีนารีนางหนึ่ง ในชุดกี่เพ้าสีแดงทะยานแหวกอากาศ
มาอย่างองอาจมาดเท่ห์ แล้วแล้ว.......

   “บ้าใบ้ถือใยบัว     หูตามัวมาใกล้เคียง

    เล่าท่องอย่าละเลี่ยง     ยี่สิบม้วนจำจงดี”    กินรีบูพา นั่นเอง หาใช่ใครที่ไหน
“พวกเจ้าทั้งสอง จะประมือกันไปใย ในเมื่อนั้นก็ เขียวบูรพาเพื่อนเรา นี่ก็บุ๋นบูพาเพื่อนเรา
เราเป็นเพื่อนกันทั้งหมดนี่แหละ” กินรีบูรพากล่าว

“ฮ่วย.. คือบ่บอกตะเหิง ปล่อยให้เฮาเหนื่อยเล่นซือๆ ซั๊งเว้ย...”   บุ๋นบูรพาค้อนนิดๆ
“ข้าขอคารวะเพื่อนข้าทั้งสอง” เขียวบูรพากล่าว



 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 

Facebook Comments