ชบาบ้านนา ชุมชนฅนกวี

วัฒนธรรม พื้นบ้าน ศิลป ภาษา => รวมผญา => ข้อความที่เริ่มโดย: ฅนครบุรี ที่ มีนาคม 07, 2013, 08:27:20 PM

หัวข้อ: ผญา ประวัติพระตาสร้างเมืองอุบล ตอนที่ 11.
เริ่มหัวข้อโดย: ฅนครบุรี ที่ มีนาคม 07, 2013, 08:27:20 PM


เมื่อนั้นพระวอพระตาเจ้าทั้งสองตุ้มไพร่  คาดการณ์บ่แพ้แก้เหม่นบ่มีผิด
คิดว่าเดือนสามขึ้นศึกเวียงสิมาฮอดเฮา  บ่ควรเฮาอยู่ช้ารีบเตรียมพร้อมพร่ำคอย
คันว่าศึกมาใกล้จั่งงัวเงียหาสิ่งบ่ทันเด้   บ่หาไว้เต่เดียวนี้การฮ้ายซิล่วงเถิงแท้แหล่ว
คั่นว่าปรึกษาพร้อมทั้งสองพ่อลูก  จึงแต่งให้ไพร่น้อยแสวงดั้นสอดแนม
แล้วจึงเขียนหมายให้เกณฑ์ริพลหมวดหมู่ขึ้นขี่ม้าบ่มีช้าด่วนไป
นำความใช้ของพระตาดั้นฮอดถึงภูเวียงมอบท้าวนามบ่มีช้า
ท้าวนามนั้นได้ยินหมายพลันเล่น ให้จัดเกณฑ์ไพร่บ้านเดียวนั้นห้าพัน
พลทหารห่าวของท้าวนามพักจอด  ฮอดแห่งค่ายตั้งอยู่คอย
หนึ่งพลขึ้นพาชีตีแล่นเถิงผ้าขาวพรรณนาบ่ให้นานเดียวนี้
หมายมอบให้หลวงราชโภชนัยรีบเร่งเกณฑ์โยธาอย่าให้นานเดียวนี้
เมื่อนั้นหลวงราชฮู้เร็วรีบไววาจัดโยธาได้ห้าพันเตรียมพร้อม
เสร็จขบวนแล้วพร้อมพวกทวยหาญคุมริพลมาเองบ่ได้นานรอช้า
คันว่าไปเถิงห้องหนองบัวเซาจอดคอยแต่พระผู้ต้นสิเติมตั้งแต่งการ
หนองบัวนั้นก็จัดสรรพร้อมหมู่มีริพลผู้กล้าห้าพันพร้อมพร่ำกัน
คันว่าจัดเสร็จถ้วนทั้งสามทัพใหญ่พระวอเป็นหัวหน้าขันอาสาตามพ่อ
ออกประชุมสนามทุ่งเพียงเวิงกว้างจัดแจงตั้งนายพวกกำกับกอง
พากันหัดทหารทุกหมวดมีที่เกณฑ์ไว้หัดทั้งหลายหอกง้าวค้อนเหลี่ยมมวยชก
หัดทั้งหลายค้อนด้ามยาวสั้นไว้รับเข็นหัดให้เสี่ยงทั้งท่าขยายแถว
การยิงปืนเชิงไกลและไกล้เขาก็ยินสนุกแท้กลางคืนสนุกยิง
บางผ่องเฮียนมนต์คงอาบยาลงง้าวบางผ่องลองคงแคล้วกะตุดโทนจันทะคาด
แข่วหมูตันและคุดค่าลองซ้ำฮอดคุดหมูอดสาตั้งเฮียนเอาหมดทุกท่า
พากันชมชื่นบานบ่ห่อนมีความฮ้อนใจประสงค์ไว้สงครามเป็นใหญ่
หาผู้คิดโศกเศร้ากลัวย่านกะบ่มีมีแตค่อาสาสู้เอามันทุกแก้มปาก
บ่ห่อนคิดขยาดย่านการแท้สิ่งใด๋อดสาสู้สงครามถึงขนาด
ชาติทีหนีจากบ้านบีมีย่านหย่อนกลัวมีแต่ใจประสงค์สู้เอาพระตาเป็นที่เพิ่ง
ลดซั่วซ่ำสาแล้วจั่งสิเซาเจ้าเอยอันนี้เป็นเผื่อบุญพระตาได้นำทางใสส่อง
จ่องจูงให้พลตื้อแต่ปฐมคันว่าเสร็จขบวนแล้วนัดพลพักเหนื่อย
คอยแต่ฟังข่าวข้อศึกฮ้ายที่มี   หั่นแหล่ว....